SLOOPKOGEL

Een appje van mevrouw E.: ‘Kijk, onze waggie voor dit weekend.’ Op mijn scherm verschijnt een Ford Escort van begin jaren negentig. Nepbont rond het stuur. Crèmewitte wieldoppen. Bordeauxrode lak. Mijn irissen knijpen zich samen van ellende. Alsof je op een stuk aluminiumfolie knauwt. E. leende het gevaarte om haar instrumenten mee te zeulen naar een optreden. ‘Ik ben je roadie, ik ga je chauffeuren’, typ ik terug. Want benieuwd hoe deze machine rijdt ben ik natuurlijk wel.

Op het plaats delict blijkt het niet zomaar een Escort. De broer van de eigenaresse is een handige peer die het beestje uitrustte met wat ‘after market gadgets’. Aan de sleutelbos hangt bijvoorbeeld een afstandsbediening voor de ingebouwde centrale deurvergrendeling. Dankzij broerlief hebben ‘we’ zelfs cruise control aan boord. Dit soort eigenzinnigheden doet mijn oordeel langzaam smelten. Ik durf zelfs te zeggen dat de Ford mijn hart begint te bespelen. Meestal is dit het moment waarop ik ontvankelijk raak voor de romantiek van nostalgie. Zo van: ‘eigenlijk is het toch ook best een bijzonder ding, hè? Dat het nog rijdt. Prachtig toch?’

Misschien dat E. een bijdrage levert aan de ervaring, maar er gebeurt iets dat ik voor onmogelijk had gehouden. Ik reed Porsches, Tesla’s, AMG’s, R8’en, de hele rambam.

Stuk voor stuk kietelden ze het pedante prinsje in me. Ik wilde er best in gezien worden. De Escort beukt daarentegen als een sloopkogel door alle ijdelheid. Opeens waardeer ik de kale eenvoud van het autorijden: van A naar B komen. Het dondert niet welk embleem er op de neus blinkt. Allemaal apenrotsego. Meer dan zo’n sobere Ford heeft een mens niet nodig. In dezelfde ontnuchterende ogenblikken besef ik dat ik met de Escort waarschijnlijk een groter statement maak dan met die glimmende geilbakken van zo even. Kan ik E. bij haar volgende optreden net zo goed weer oppikken in iets notabels…


Culinair recensent en journalist Lucas Boot is gek van auto’s. In deze column zet hij zijn tanden in modellen waar hij nog nooit in gereden heeft. Wat doen de eerste kilometers met hem? Worden zijn verwachtingen ingelost, smaakt de ontmoeting naar meer of racet Boot liever door naar het volgende gerecht op de kaart? De messen zijn geslepen!